Fotografie als kunst

Zoals bekend ging Andy Warhol voor zijn gedroomde loopbaan als beeldend kunstenaar bij zelfbenoemde en gecertificeerde art directors te rade. Hij vroeg MoMA curator Henry Geldzahler op de man af wat hij van twee versies van hetzelfde onderwerp – een colafles – vond en bepaalde op grond van het antwoord zijn werkwijze als schilder. Warhol was zeer succesvol als illustrator in de reclame maar de roem van kunstenaars als Truman Capote en Jackson Pollock oefende een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hem uit. Van Andy Warhol zelf weten wij bijna niets, bij vragen van een interviewer hield hij zijn mond en verwees vrijwel direct naar een van zijn sterren in opleiding die toevallig naast hem zat. Ging het hem om de status van kunstenaar of was de nabijheid van celebrities hem genoeg?… Lees verder...

Televisie, video en cinema

‘Tegenwoordig hebben ook intellektuelen en kunstenaars teevee in huis gehaald, al is hij soms wat klein uitgevallen’, schrijven Hein Reedijk en Gijs van Tuijl in 1974 in het tijdschrift Museumjournaal in een bijdrage met de titel Video in de kinderschoenen. Hun tekst is de eerste van 29 bijdragen in het boek Turbulentie rond videokunst / Kunstkritische reflecties op een nieuw medium 1970 – 2010. Deze bloemlezing van teksten over de receptie van videokunst, samengesteld en zorgvuldig geannoteerd door Sander Kletter is onderdeel van een door NAI010 uitgegeven reeks van elf boeken waarin de waardering van moderne en hedendaagse kunst in Nederland in de periode 1885 tot 2015 het onderwerp is.

Televisie, het woord is gevallen. Tot ver in de jaren negentig van de vorige eeuw blijkt televisie het fenomeen in het licht waarvan videokunst wordt gepositioneerd en beoordeeld.… Lees verder...

Why Beauty Matters

In de BBC documentaire Why Beauty Matters van Roger Scruton uit 2009 is naast hedendaagse architectuur vooral de beeldende kunst het onderwerp van zijn afkeer en woede; met de Engelse schrijver kregen zij er een geduchte tegenstander bij. Volgens Scruton streeft de moderne kunst sinds Marcel Duchamp willens en wetens lelijkheid na – the cult of ugliness in art – ,de conservatief en filosoof vindt de tendens verwerpelijk en zelfs funest. * In zijn met natuuropnamen en symfonische muziek gestoffeerde pleitrede stelt Scruton dat de mens naast zijn fysiologisch bepaalde (eet)lust ook ‘spiritual and moral needs’ heeft, behoeften die met schoonheid kunnen worden vervuld. Aan het begin van de twintigste eeuw werd met de tentoonstelling van Duchamp’s ‘urinal’ zijns inziens het ideaal van schoonheid door het primaat van het idee en de originaliteit ‘ achieved at whatever moral cost’ vervangen.… Lees verder...